Slendrina: The Forest

Pagsusuri ni Norviv

Kung bago ka sa Slendrina: The Forest, gusto kong linawin agad ang inaasahan: ito ay arcade horror game na mas umaasa sa kaba at pag-iingat kaysa sa mabilis na aksiyon. Sa unang paglalaro ko, mas naramdaman kong kailangan kong magmasid, magtimpi, at magdesisyon kung kailan ligtas gumalaw. Hindi ito iyong tipong bubuksan para lang magpalipas ng ilang segundo habang naghihintay; mas sulit ito kapag kaya mong ituon dito ang pansin mo.

Binuo ito ng DVloper at libre itong laruin. Sa Google Play, may average itong 4.1 mula sa humigit-kumulang 35 libong rating, habang mahigit 10 milyon na ang pag-install dito. Ipinapakita ng mga bilang na maraming nakasubok, pero hindi ibig sabihin na para ito sa lahat. Ang tunay na tanong ay kung gusto mo ba ng horror na nakasalalay sa tensiyon at pag-iingat, o mas gusto mo ang arcade game na tuloy-tuloy ang aksiyon.

Kung paano ito tumatakbo at nararamdaman sa aktuwal na paglalaro

Sa bahaging ito, titingnan ko kung paano nagiging tensiyon ang mabagal na paggalugad at kung bakit mas mahalaga rito ang maingat na pagdedesisyon kaysa sa pagmamadali. Ipapaliwanag ko rin kung paano ko hinahati ang paglalaro sa maliliit na hakbang para mas madaling makabawi kapag nalito o nagkamali.

Mas mahalaga ang bilis ng reaksyon kaysa bilis ng laro

Ang unang bagay na napansin ko ay hindi sinusubukan ng laro na gawing mabilis ang bawat sandali. Sa halip, mabagal ang pakiramdam ng pag-usad dahil kailangan mong maglaan ng oras sa pagtingin sa paligid. Sa horror game, mahalaga ang ganitong pacing: kapag masyado kang nagmamadali, mas madali kang magkamali; kapag masyado kang nagtagal, lumalaki naman ang kaba.

Sa praktikal na paggamit, mabilis itong buksan at madaling simulan kapag maayos ang iyong telepono. Hindi ko ito itinuturing na larong nangangailangan ng mahabang paghahanda. Gayunman, ang bilis ng mismong laro ay hindi dapat sukatin sa dami ng nangyayari sa screen. Ang lakas nito ay nasa pagitan ng mga sandaling halos walang nangyayari at ng biglang pagbabago sa sitwasyon.

Maganda ang ganitong disenyo para sa mga manlalarong mahilig sa suspense. Hindi kailangang may sunod-sunod na kalaban o kumplikadong labanan para maging nakakakaba ang isang lugar. Minsan, sapat na ang pagpasok sa isang madilim na bahagi nang hindi sigurado kung tama ba ang direksiyon. Kung mas gusto mo ang mabilis na pagbaril, pagtalon, o tuloy-tuloy na combo, maaari mong maramdaman na mabagal ito.

Ang bigat ay lumalabas kapag matagal ang sesyon

Sa maiikling paglalaro, mas madaling mapanatili ang konsentrasyon dahil iisa lang ang iniisip mo: magmasid at huwag mataranta. Kapag pinahaba ko ang sesyon, mas kapansin-pansin ang pagod sa pag-iisip kaysa sa mismong kontrol. Paulit-ulit na pagtingin sa paligid, pag-alala sa dinaanan, at pag-aabang sa posibleng panganib ang kumakain ng atensiyon.

May mahalagang trade-off dito. Ang tahimik na pacing ang nagbibigay ng tensiyon, pero maaari rin itong maging mabigat kung inaasahan mong may bagong pangyayari kada ilang sandali. Para masulit ito, mas gusto kong maglaro nang maikli ngunit nakatuon, sa halip na piliting tapusin ang mahabang sesyon habang pagod o nagmamadali.

Isang praktikal na sitwasyon: kung nasa biyahe ka at may ilang minuto bago bumaba, puwede itong maging magandang pampalipas-oras kung handa kang maglaro nang may earphones at sapat na atensiyon. Pero kung nasa pila ka at madalas maputol ang konsentrasyon, hindi ganoon kasatisfying ang horror tension. Mas bagay ito sa tahimik na kuwarto kaysa sa maingay na lugar.

Pagbawi pagkatapos ng pagkakamali

Sa ganitong uri ng laro, ang pinakamahalagang kasanayan ay hindi puro tapang. Mas nakatulong sa akin ang pag-alala sa mga rutang dinaanan, pag-iwas sa padalus-dalos na pagliko, at pagtanggap na minsan mas mabuting umatras kaysa ipilit ang susunod na hakbang. Kapag nagkamali, magandang paraan ng pagbawi ang huwag agad ulitin ang parehong kilos.

Kung paulit-ulit kang natatalo dahil sa pagmamadali, subukan mong hatiin ang bawat bahagi sa maliliit na layunin. Una, alamin ang paligid. Ikalawa, tandaan ang mga pasikot-sikot. Ikatlo, saka magpatuloy kapag malinaw ang susunod na pupuntahan. Hindi nito ginagawang madali ang laro, pero binabawasan nito ang pakiramdam na puro tsamba ang nangyayari.

May isa pang kapaki-pakinabang na gawi: huwag maglaro habang hati ang atensiyon sa mensahe o video sa ibang app. Umaasa ang laro sa pagiging alerto mo. Kapag may biglang abala, mas malaki ang posibilidad na mapindot mo ang maling kontrol o makaligtaan ang mahalagang detalye sa paligid.

Gaano ito maaasahan sa pang-araw-araw na paggamit

Inilabas ito noong Marso 2, 2017, kaya may pakiramdam itong kabilang sa mas lumang alon ng mobile horror games. Hindi iyon awtomatikong kahinaan. Sa katunayan, nakatutulong iyon sa payak nitong direksiyon: hindi ka nalulunod sa napakaraming menu o sistemang kailangang aralin bago makapaglaro.

Ang kasalukuyang bersiyon ay 1.0.8, at madaling balikan ang ganitong uri ng laro kapag gusto mo ng pamilyar na horror challenge. Hindi ko ito tinitingnan bilang larong kailangang patakbuhin buong araw. Mas maaasahan itong gamitin bilang isang nakapirming karanasan: buksan, maglaro nang may buong atensiyon, at isara kapag tapos na ang sesyon mo.

Sa mga larong horror, mahalaga rin ang pagbawi ng konsentrasyon kapag naputol ang paglalaro. Kung kailangan mong huminto dahil may tawag o lilipat ka ng gawain, maaaring mawala ang momentum ng kaba. Kaya mas mabuting maglaan ng tahimik na oras bago magsimula. Bahagi ito ng uri ng karanasang sinusubukan nitong ihatid.

Para sa bagong manlalaro, ang unang ilang minuto ay maaaring maging sapat para malaman kung gusto mo ang tono nito. Kung hindi ka komportable sa paggalaw sa madilim na lugar at sa hindi laging malinaw na panganib, malamang na hindi magbabago ang opinyon mo sa mas mahabang paglalaro. Kung gusto mo naman ang mabagal na pagbuo ng takot, may dahilan para bigyan ito ng pagkakataon.

Mga limitasyon ng telepono at operating system

Kailangan nito ng Android 6.0 o mas bago. Hindi ito para sa napakalumang Android device na hindi umaabot sa minimum na bersiyon. Para sa mas bagong telepono, mas mahalagang tingnan ang aktuwal na kondisyon ng device: kung marami nang app na bukas, mababa ang baterya, o umiinit ang telepono, maaaring hindi komportable ang mahabang paglalaro.

Hindi sapat na gumana lang ang isang horror game. Kailangan ding malinaw ang screen at maayos ang tugon ng kontrol, dahil ang maliit na pagkaantala o hindi sinasadyang paggalaw ay maaaring makasira sa tensiyon. Kung entry-level ang telepono mo, isara muna ang ibang mabibigat na app bago maglaro. Hindi ito garantiya sa bawat device, pero praktikal na paraan iyon para mabawasan ang sagabal.

Kung mabilis maubos ang baterya ng telepono mo, huwag itong gawing pangunahing laro sa mahabang biyahe. Mas angkop ito sa maiikling sesyon, lalo na kung wala kang charger. Mas maganda ang horror experience kapag hindi ka nag-aalala sa init, baterya, o biglang pagkaantala habang naglalaro.

May rating itong 12+, kaya hindi ko ito irerekomenda sa mas batang bata, lalo na kung sensitibo siya sa nakakatakot na atmosphere. Para sa mga kabataan at matatandang manlalarong sanay sa horror, mas makatwiran ang edad na ito. Gayunman, iba-iba ang tolerance sa takot; kahit pasok sa rating, maaaring hindi pa rin ito angkop sa taong madaling maistorbo ng suspense.

Kung ihahambing sa ibang arcade at horror game

Kapag ikinumpara sa karaniwang arcade game, mas kaunti ang agarang gantimpala rito. Hindi ito tulad ng larong mabilis mong mauunawaan sa unang segundo at paulit-ulit na bibigyan ng aksiyon. Ang kapalit ay mas malakas na pakiramdam ng lugar at panganib. Kung gusto mo ng high score, mabilis na round, at malinaw na panalo, mas mabuting pumili ng tradisyonal na arcade title.

Kung ihahambing naman sa mas malalaking horror game, mas simple ang dating nito. Huwag mo itong lapitan na parang cinematic console experience. Ang lakas nito ay nasa pagiging tuwiran: isang nakakatakot na mobile game na puwedeng balikan nang hindi kailangang matuto ng napakaraming mekanika. Para sa gumagamit ng telepono na gusto ng madaling simulan na horror, malaking bentahe ang pagiging simple.

May trade-off din sa pagiging simple. Kapag nasanay ka na sa paraan ng paggalaw at sa ritmo ng takot, maaaring maramdaman mong mas limitado ang variation kaysa sa mas malalaking pamagat. Kaya inirerekomenda ko ito bilang isang partikular na uri ng karanasan, hindi bilang kapalit ng bawat horror game sa mobile.

Para kanino ito sulit laruin

Pinakamahusay ito para sa taong mahilig sa tahimik na suspense, naglalaro nang mag-isa, at hindi kailangang laging may mabilis na aksiyon. Magugustuhan din ito ng mga naghahanap ng libreng horror game na madaling subukan. Dahil libre ito, mababa ang hadlang para alamin kung tugma sa iyo ang istilo nito bago ka maglaan ng mas maraming oras.

Hindi ko ito pipiliin para sa batang naghahanap ng masayang arcade game, sa taong ayaw sa madilim na atmosphere, o sa manlalarong gusto ng malinaw na tutorial at tuloy-tuloy na direksiyon. Hindi rin ito ang pinakamainam kapag kailangan mo ng larong puwedeng laruin nang kalahati lang ang atensiyon habang nanonood ng ibang bagay.

Para mas maging maayos ang unang pagsubok, maglaro sa lugar na hindi maingay, bawasan ang mga notification, at huwag agad husgahan ang laro sa unang pagkakamali. Mas lumalabas ang halaga nito kapag hinahayaan mong mabuo ang kaba. Kung hindi mo gusto ang ganitong ritmo pagkatapos ng ilang maiikling sesyon, malamang na mas babagay sa iyo ang mas mabilis na arcade alternative.

Hatol ko sa bilis, katatagan, at paggamit ng resources

Sa pangkalahatan, nakikita ko ang Slendrina: The Forest bilang isang madaling lapitan ngunit hindi basta-bastang horror experience. Hindi ito nakasalalay sa dami ng feature; nakasalalay ito sa kung gaano ka kahandang maglaro nang mabagal at maingat. Ang perceived speed nito ay mas nakadepende sa mga desisyon mo kaysa sa dami ng aksiyon, kaya maaaring mabilis ang isang tense na sandali at mabagal naman ang paggalugad.

Mas madaling pamahalaan ang paggamit nito sa device kung maayos ang Android phone mo, kaunti ang sabay-sabay na app, at hindi mo pinipilit ang napakahabang sesyon. Para sa mga device na pasok sa Android 6.0, makatuwirang subukan ito, ngunit huwag asahan na pare-pareho ang pakiramdam sa lahat ng hardware. Malaki ang epekto ng tugon ng screen, init, at kondisyon ng baterya sa komportableng paglalaro.

Sa huli, ang pinakamalaking lakas nito ay ang kakayahang gawing nakakatakot ang mabagal na sandali. Hindi ito perpekto para sa lahat, at hindi ko ito irerekomenda sa taong naghahanap ng mas malawak o mas aksiyong gameplay. Pero kung gusto mo ng libreng arcade horror mula sa DVloper, may Android device kang gumagamit ng 6.0 o mas bago, at handa kang maglaro nang may pasensiya, sulit itong subukan.

Ang rating na 12+ ay dapat seryosohin ng mga magulang, habang ang mga mas matatandang manlalaro ay maaaring makahanap dito ng simpleng larong magandang balikan kapag gusto nila ng maikling dose ng kaba. Para sa akin, hindi ito larong kailangang laruin araw-araw. Mas epektibo ito kapag pinipili mo ang tamang oras, iniiwasan ang abala, at hinahayaan mong ang katahimikan mismo ang gumawa ng malaking bahagi ng takot.

Isang maayos na unang pagsubok, mula pagbukas hanggang pag-usad

Kung ida-download mo ito dahil curious ka sa seryeng Slendrina, huwag mong gawing sukatan ang unang pagkakamali. Sa unang upo, piliin ang oras na hindi ka kailangang sumagot agad sa ibang tao, tiyaking komportable ang liwanag sa screen, at maglaan ng ilang sandali para masanay sa pagtingin at paggalaw. Ang unang makabuluhang tagumpay ay hindi kailangang maging malaking pag-usad: sapat nang maunawaan mo ang ritmo, matandaan ang direksiyong dinaanan, at makagawa ng susunod na hakbang nang hindi nagpapanic.

Kapag nalito ka kung saan pupunta, huminto muna sa ligtas mong sandali at balikan sa isip ang mga palatandaan at pasikot-sikot na napansin mo. Mas kapaki-pakinabang ito kaysa umikot nang mabilis at umasa sa suwerte. Hindi ko ituturing ang pagbagal bilang pag-aaksaya ng oras; dito mismo nagmumula ang kontrol mo sa tensiyon. Kung hindi mo matandaan ang lahat, ituon ang pansin sa iisang susunod na desisyon, hindi sa buong ruta.

Kapag mas bagay ang ibang laro

Para sa isang abalang gabi, puwede itong maging maikling solo na pahinga: maglaro nang ilang minuto, itigil kapag napagod na ang atensiyon, at balikan sa ibang pagkakataon. Hindi ko ito pipiliin para sa grupong naghahanap ng magaan na laro para sabay-sabay pagtawanan, o para sa taong gustong makakuha agad ng malinaw na gantimpala sa bawat sandali. Sa ganoong sitwasyon, mas babagay ang mabilis na arcade game na may maiikling round at mas lantad na layunin.

Kung nag-aalinlangan ka dahil sa edad o takot, tandaan na ang 12+ na marka ay gabay, hindi garantiya na magiging komportable ang bawat manlalaro. Mas mabuting pumili ng mas magaan na laro kung ayaw mo ng suspense, o kung madaling maistorbo ang batang gagamit ng telepono. Kung mahilig ka naman sa horror ngunit sawa ka sa sobrang bilis ng mga mobile action game, ang mabagal na tono rito ang dahilan para subukan ito.

Ang susunod na hakbang para sa interesado

May mahigit isang libong review at humigit-kumulang 35 libong rating ito, at sapat ang lawak ng audience para makita mong may mga manlalarong naaakit sa ganitong klase ng kaba. Pero mas mahalaga ang sarili mong panlasa kaysa sa average na marka. I-install ito kung handa kang magbigay ng isang tahimik at nakatuong pagsubok; laktawan ito kung kailangan mo ng mabilis, maliwanag, o madaling putulin na gameplay.

Kung tutugma sa iyo ang unang sesyon, ang susunod na hakbang ay maglaro nang hindi nagmamadali at gamitin ang mga pagkakamali bilang paalala kung anong kilos ang dapat baguhin. Kung hindi naman, hindi ibig sabihin na mahina kang manlalaro—maaaring hindi lang ito ang uri ng arcade na hinahanap mo. Para sa akin, Slendrina: The Forest ay pinakamainam kapag pinipili mo ito para sa mismong suspense nito, hindi dahil umaasa kang maging mabilis at magulo ang bawat minuto.